خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : علمدارى )
53
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى )
( علّت ديگر كه ايشانرا خشونت نارواست * آن بود كه در اساس ، آن قوم با ما آشناست ) ( در نهاد ، آن قوم و ما هستيم از يك رادمرد * در نسب بر هم بپيوستيم از يك رادمرد ) كآن همان الياس ، فرزند مضر باشد كه آن * جدّ شانزدهم آيد ، بر رسول مستعان در چنين پيوند خوش ، ما را است اجر دلپسند * همچنان در قطع آن ، جرم و گناهى دردمند يا ابن عباس : خدا ترا در كردار با رعيت ببخشد و مدارا و حسن برخورد را نصيب تو گرداند . 3 پس ، از اين تقصير و كوتاهى خدايت بگذرد * ( زين غرور و خويشتن خواهى خدايت بگذرد ) پس مدارا كن ، همان طوريكه خواهى بهر خويش * ( خلق دانندت ، بعنوان پناهى بهر خويش ) چونكه ما در گفته و كردار ، انباز هميم * ( در غم و شادى و عيش و طيش ، با هم مدغميم ) ( تو يكى از عاملانى و به بصره حكمران * آن نباشد كه مرا بر تو نباشد ائتمان ) بر تو بايستى برم زعم نكوئى در امور * تا نيفتى در نظر از حسن ظنّ من بدور آن زمان باشد ترا ، انديشههايم سستتر * ( در نهانىها بدشمن تيشههايم سستتر ) ( در خور من در فراموشى نينداز اين سخن * در امور خويشتن معيار گردان امر من ) اى دل آنجا كه ترا تقوا است خود خواهى مكن * گر كنى ديگر گمان سست بر ( ناهى ) مكن پايان نامهء 18